پژوهشگران دانشگاه بازل نشان داده‌اند نانوذرات مورد استفاده برای رسانش هدفمند دارو، پس از ورود به جریان خون به‌دلیل چسبیدن پروتئین‌های خون به سطح آنها دچار تغییر می‌شوند؛ پدیده‌ای که با ایجاد «کرونای پروتئینی» می‌تواند نحوه شناسایی، توزیع و جذب این ذرات در بدن، به‌ویژه نانوذرات نرم و انعطاف‌پذیری مانند لیپوزوم‌ها، را تحت تأثیر قرار دهد.

 پژوهشگران دانشگاه نانکای و دانشگاه فناوری هبئی در چین، با ترکیب فریتین انسانی و نانوخوشه‌های طلا، نانوساختاری زیست‌فعال طراحی کرده‌اند که می‌تواند تجمعات پروتئین آمیلوئید-بتا را به‌طور هدفمند شناسایی و از هم باز کند.

یک پژوهشگر برجسته اوتیسم، هشدار می‌دهد که تعریف گسترده امروزی از اوتیسم ممکن است به تشخیص‌های اشتباه و سردرگمی در درمان منجر شود.

 پژوهشگران دانشگاه ایالتی اوهایو با الهام از ساختار گلبول‌های قرمز، نسل تازه‌ای از نانوحامل‌های درمانی را توسعه داده‌اند که می‌توانند مواد ژنتیکی، پروتئین‌ها و حتی ویروس‌های مورد استفاده در ژن‌درمانی را در خود جای دهند و به بافت‌های هدف برسانند.

پژوهشگران در یک مطالعه جدید دریافتند تمرکز آگاهانه بر احساسات بدنی ناشی از التهاب می‌تواند به تنظیم بهتر پاسخ ایمنی کمک کند؛ اما نادیده‌گرفتن این نشانه‌ها، واکنش‌های التهابی بدن را تشدید می‌کند.

 انجمن قلب آمریکا با انتشار راهنمای جدیدی، بر درمان زودهنگام کلسترول بالا تأکید کرده است. بر اساس این راهنما، پزشکان باید با استفاده از ابزارهای جدید ارزیابی خطر، درمان را زودتر از گذشته آغاز کنند تا از بروز سکته‌های قلبی و مغزی جلوگیری شود.

 پژوهش‌های نوین در حوزه آب نشان می‌دهد آینده تصفیه فاضلاب تنها به حذف آلاینده‌ها محدود نمی‌شود، بلکه فناوری‌های سبز با کاهش مصرف انرژی و تولید پسماند، به دنبال بازیابی مواد ارزشمند از فاضلاب هستند؛ رویکردی که میکا سیلانپا، پژوهشگر فنلاندی حوزه آب و محیط‌زیست و همکار بنیاد علم و فناوری مصطفی (ص) بر توسعه آن تأکید دارد.

پژوهش‌ها نشان می‌دهد ساعت صرف شام، تأثیری مستقیم بر تنظیم قندخون دارد. خوردن شام زودهنگام، می‌تواند خطر ابتلا به دیابت و بیماری‌های قلبی‌عروقی را کاهش دهد.

پژوهشگران در مطالعه‌ای جدید دریافته‌اند که سلول‌های سرطانی با استفاده از قند موجود در محیط اطراف خود، لایه‌ای محافظ روی سطحشان می‌سازند که آن‌ها را از دید سلول‌های ایمنی پنهان می‌کند.

 پژوهشگران نوعی پارچه‌ الکترونیکی طراحی کرده‌اند که با تشخیص فشار و نیروهای وارد بر عضو مصنوعی، به تنظیم دقیق‌تر آن کمک می‌کند. این فناوری می‌تواند با جلوگیری از واردشدن آسیب‌های ثانویه، کیفیت زندگی بیش از ۵۰ میلیون نفر را در سراسر جهان بهبود بخشد.