پژوهشگران با استفاده از باکتری‌های مهندسی‌شده، روشی تازه برای کنترل هوشمند قندخون ابداع کرده‌اند که می‌تواند زندگی میلیون‌ها بیمار دیابتی را متحول کند.

برخلاف بسیاری از توانایی‌های شناختی که با افزایش سن کاهش می‌یابند، مهارت‌های زبانی در سالمندان نه‌تنها کاهش نمی‌یابند، بلکه شبکه مغزی مسئول پردازش زبان، فعال، قدرتمند و پایدار باقی می‌ماند.

پژوهشگران با استفاده از یک ترکیب طبیعی تولیدشده توسط باکتری‌های روده، داروی خوراکی جدیدی ساخته‌اند که می‌تواند سلول‌های ایمنی را برای حمله به تومورهای سرطانی تقویت کند. این روش در مدل‌های حیوانی، تومورها را به‌طور کامل از بین برده است.

تلاش یک شرکت خصوصی برای نجات تلسکوپ فضایی (ماهواره رصدگر) سوئیفت آژانس فضایی آمریکا (ناسا) با شکست مواجه شد و این رصدخانه بزرگ در آینده‌ای نزدیک به جَو زمین سقوط خواهد کرد. ناسا اعلام کرده که بیشتر قطعات این تلسکوپ در جَو می‌سوزند، اما برخی اجزا ممکن است به سطح زمین برسند.

 پژوهشگران دانشگاه‌های سونگ‌کیون‌کوان و میشیگان یک نانوداروی خوراکی مبتنی بر متابولیت‌های باکتری‌های روده توسعه داده‌اند که می‌تواند توان سلول‌های ایمنی برای مقابله با سرطان را افزایش دهد.

 مطالعه‌ای بر روی ۶۵ هزار نفر نشان داده است که افرادی که در دوران جنینی و دو سال اول زندگی، قند کمتری مصرف کرده‌اند، دهه‌ها بعد کمتر در معرض خطر زوال عقل قرار گرفته‌اند. این یافته‌ها نشان می‌دهد که تغذیه در سال‌های اول زندگی ممکن است تأثیرات بلندمدتی بر سلامت مغز داشته باشد.

پژوهشگران دانشگاه بازل نشان داده‌اند نانوذرات مورد استفاده برای رسانش هدفمند دارو، پس از ورود به جریان خون به‌دلیل چسبیدن پروتئین‌های خون به سطح آنها دچار تغییر می‌شوند؛ پدیده‌ای که با ایجاد «کرونای پروتئینی» می‌تواند نحوه شناسایی، توزیع و جذب این ذرات در بدن، به‌ویژه نانوذرات نرم و انعطاف‌پذیری مانند لیپوزوم‌ها، را تحت تأثیر قرار دهد.

 پژوهشگران دانشگاه نانکای و دانشگاه فناوری هبئی در چین، با ترکیب فریتین انسانی و نانوخوشه‌های طلا، نانوساختاری زیست‌فعال طراحی کرده‌اند که می‌تواند تجمعات پروتئین آمیلوئید-بتا را به‌طور هدفمند شناسایی و از هم باز کند.

یک پژوهشگر برجسته اوتیسم، هشدار می‌دهد که تعریف گسترده امروزی از اوتیسم ممکن است به تشخیص‌های اشتباه و سردرگمی در درمان منجر شود.

 پژوهشگران دانشگاه ایالتی اوهایو با الهام از ساختار گلبول‌های قرمز، نسل تازه‌ای از نانوحامل‌های درمانی را توسعه داده‌اند که می‌توانند مواد ژنتیکی، پروتئین‌ها و حتی ویروس‌های مورد استفاده در ژن‌درمانی را در خود جای دهند و به بافت‌های هدف برسانند.