هر ساله با نزدیک شدن به فصل بودجه‌ریزی و تعیین حقوق و دستمزد، یک «شبحِ تکراری» بر فضای رسانه‌ای و تصمیم‌گیری کشور سایه می‌افکند؛ ادعای تورم‌زا بودن افزایش دستمزدها.

آنچه امروز اقتصاد ایران را تهدید می‌کند، صرفاً ۱۴۴ هزار تومان شدن دلار نیست؛ بلکه تثبیت این تصور است که «وضعیت بد، دائمی است». وقتی جامعه و بازار به بدترین سناریو‌ها عادت می‌کنند، سیاست‌گذار آخرین ابزار خود یعنی امید و اعتبار را از دست می‌دهد.

گرانی افسارگسیخته میوه، آجیل و پروتئین‌ها، شب یلدا را به بلندترین شب سال برای بسیاری از خانواده‌های ایرانی به چالشی بزرگ تبدیل کرده است. سفره‌های رنگین و پرشکوه این سنت دیرینه، امسال با تورم بی‌سابقه خوراکی‌ها و افزایش چند برابری هزینه‌ها، جای خود را به محدودیت‌های مالی و تصمیم‌های سخت خانوادگی داده‌اند.

امسال در روز مادر، خرید طلا و جواهر نسبت به سال گذشته نزدیک به ۷۰ درصد کاهش یافته است. تولیدکنندگان برای حفظ سهم کم بازار، پلاک‌های طلای ارزان و طلای ۱۵۰ سوتی با قیمت سه میلیون تومان عرضه کرده‌اند، اما ضعف نظارت و نبود استانداردهای کافی وضعیت اقتصادی خانواده‌ها و بازار طلا را بیش‌تر تحت فشار قرار داده است.

آلودگی هوا سالانه جان ۲۰ هزار نفر را در ایران می‌گیرد. با این‌حال سیاست کشور همچنان در چرخه تکراری کمبود گاز و بازگشت به سوزاندن سوخت‌های مایع می‌چرخد که سهم مهمی در آلودگی هوا دارد.

بدون بازنگری مدیریتی، توسعه در ایران ممکن نیست. با هدف بازنگری در حکمرانی مدیریتی و ضرورت شنیدن صدای کارکنان در ساختارهای نوین سازمانی ایران، این سطور را می‌نویسم؛ چرا که عمیقاً باور دارم متولیان امر و ساختارهای حاکمیتی در سطوح بالای قدرت، باید صدای کارکنان را جدی بگیرند و ریشه‌های پنهان ناکارآمدی در بسیاری سازمان‌ها و مجموعه‌های دولتی و حاکمیتی را به درستی درک نمایند؛ چرا که کشور عزیزمان در یکی از تاریخی‌ترین و حساس‌ترین برهه‌های خود قرار گرفته که همه باید دست در دست هم دهیم و در کنار هم بدون دعواهای سیاسی و شخصی، کشور را بسازیم.

یکی از نکاتی که درماه های گذشته بر پایه گزارش های مرکز آمار توجه زیادی را به خود جلب کرده و بازتاب های رسانه ای و تحلیلی مختلفی نیز بر آن متمرکز بوده، این مساله است که 40 درصد از جمعیت بیکار کشورمان را فارغ التحصیلان دانشگاهی تشکیل می دهند. موضوعی که حامل خسارت های قابل توجهی برای ایران است.

نظام‌های سیاسی تمرکزگرا که نخستین‌بار در عصر ناپلئون (1804 - 1814) بنیان گذاشته شدند و امروز در بیش از ۶۰ درصد کشورهای جهان رایج هستند، اگرچه اداره سیاسی و اداری کشور را آسان‌تر می‌کنند، اما به‌طور ساختاری با ضعف در انتخاب مدیران محلی شایسته روبه‌رو هستند.

در حالی‌که نمایندگان مجلس به‌صراحت با حذف ماده ۵۰ برنامه هفتم پیشرفت مخالفت کردند، وزیر راه و شهرسازی در تازه‌ترین اظهارات خود، بار دیگر از «هزینه بالای آماده‌سازی زمین» به‌عنوان بهانه‌ای برای توجیه عدم اجرای تکلیف قانونی واگذاری زمین به مردم یاد کرد و مدعی شد این وزارتخانه کاملا عملیاتی عمل می‌کند. اما آمارهای رسمی وزارتخانه نشان می‌دهد همین دستگاه، در تحقق ۷۰ درصد تکلیف برنامه ادعای موفقیت دارد؛ تناقضی آشکار میان گفتار و عملکرد.

یادداشت روز به قلم: بابک ایران پور اصفهان عزیز ما سالهاست که دست به گریبان معضلات مهمی است که حاصل تصمیمات غیرکارشناسی دهه های گذشته تا امروز است. البته ایران عزیزمان هم، با چنین چالش های بزرگی در حوزه آب، محیط زیست و فرونشست مواجه است که همه محصول سیاستها و برنامه های غیر منطقی و بدون پشتوانه علمی است.