کاهش سرانه مصرف گوشت در دهک‌های پایین و حتی بخشی از طبقه متوسط می‌تواند اثرات منفی بر تغذیه و سلامت گروه‌های حساس داشته باشد و به تعمیق نابرابری‌های اجتماعی منجر شود. تجربه کشور‌های دیگر نشان می‌دهد برای مقابله با چنین بحران‌هایی استفاده از یارانه‌های هدفمند، بهبود شفافیت در زنجیره تأمین، توسعه بورس کالایی و حمایت از تولیدکنندگان کوچک و متوسط می‌تواند موثر باشد.

وزیر اقتصاد درحالی از پرداخت وام ۳۰ میلیون تومانی به سرپرستان خانوار دهک های کم درآمد خبر می دهد که با چنین رقمی حتی نمی توان یک گوشی موبایل ساده هوشمند را خرید.

با تصمیم دولت مبنی بر حذف تالار اول مرکز مبادلات و اتصال ارز خدماتی به بازار تجاری، سیاست ارز ترجیحی به طور تدریجی در حال کنار گذاشته‌شدن است و کشور به سمت ارز تک‌نرخی گام برمی‌دارد. این اقدام یک تغییر ساختاری در سیاست‌های ارزی محسوب می‌شود که پیامدهایی برای قیمت کالاها و معیشت مردم به همراه دارد.

در شرایطی که تورم، معیشت و نااطمینانی اقتصادی زندگی روزمره مردم را تحت فشار قرار داده، پرسش اصلی این است که آیا دولت چهاردهم می‌تواند از مرحله توصیف وضعیت عبور کند و به مرحله ارائه راه‌حل‌های عملی برسد، یا تضاد میان پزشکیانِ امیدوارِ انتخابات و پزشکیانِ گرفتارِ امروز، همچنان پررنگ‌تر خواهد شد؟

هر ساله با نزدیک شدن به فصل بودجه‌ریزی و تعیین حقوق و دستمزد، یک «شبحِ تکراری» بر فضای رسانه‌ای و تصمیم‌گیری کشور سایه می‌افکند؛ ادعای تورم‌زا بودن افزایش دستمزدها.

آنچه امروز اقتصاد ایران را تهدید می‌کند، صرفاً ۱۴۴ هزار تومان شدن دلار نیست؛ بلکه تثبیت این تصور است که «وضعیت بد، دائمی است». وقتی جامعه و بازار به بدترین سناریو‌ها عادت می‌کنند، سیاست‌گذار آخرین ابزار خود یعنی امید و اعتبار را از دست می‌دهد.

گرانی افسارگسیخته میوه، آجیل و پروتئین‌ها، شب یلدا را به بلندترین شب سال برای بسیاری از خانواده‌های ایرانی به چالشی بزرگ تبدیل کرده است. سفره‌های رنگین و پرشکوه این سنت دیرینه، امسال با تورم بی‌سابقه خوراکی‌ها و افزایش چند برابری هزینه‌ها، جای خود را به محدودیت‌های مالی و تصمیم‌های سخت خانوادگی داده‌اند.

امسال در روز مادر، خرید طلا و جواهر نسبت به سال گذشته نزدیک به ۷۰ درصد کاهش یافته است. تولیدکنندگان برای حفظ سهم کم بازار، پلاک‌های طلای ارزان و طلای ۱۵۰ سوتی با قیمت سه میلیون تومان عرضه کرده‌اند، اما ضعف نظارت و نبود استانداردهای کافی وضعیت اقتصادی خانواده‌ها و بازار طلا را بیش‌تر تحت فشار قرار داده است.

آلودگی هوا سالانه جان ۲۰ هزار نفر را در ایران می‌گیرد. با این‌حال سیاست کشور همچنان در چرخه تکراری کمبود گاز و بازگشت به سوزاندن سوخت‌های مایع می‌چرخد که سهم مهمی در آلودگی هوا دارد.

بدون بازنگری مدیریتی، توسعه در ایران ممکن نیست. با هدف بازنگری در حکمرانی مدیریتی و ضرورت شنیدن صدای کارکنان در ساختارهای نوین سازمانی ایران، این سطور را می‌نویسم؛ چرا که عمیقاً باور دارم متولیان امر و ساختارهای حاکمیتی در سطوح بالای قدرت، باید صدای کارکنان را جدی بگیرند و ریشه‌های پنهان ناکارآمدی در بسیاری سازمان‌ها و مجموعه‌های دولتی و حاکمیتی را به درستی درک نمایند؛ چرا که کشور عزیزمان در یکی از تاریخی‌ترین و حساس‌ترین برهه‌های خود قرار گرفته که همه باید دست در دست هم دهیم و در کنار هم بدون دعواهای سیاسی و شخصی، کشور را بسازیم.