در زمستان دشنه های اهریمنان، هزاران خورشید از تابوت ۳۰ شهید مدافع وطن تابیدن گرفت تا قلب اصفهان برای داغ دردانه های رشیدش تاب بیاورد.

پس از چند روز آشوب، عصر دوشنبه ۲۲ دی، کاروان شهدای مدافع امنیت بر دوش مردم قدرشناس نصف جهان، پرصلابت و استوار به سوی جاودانگی شتافت و مغناطیس گیرای وطن، دل ها را به هم پیوند داد.

اصفهان؛ چنین روزهایی را بسیار به خود دیده؛ اما سیل جمعیت امروز در تاریخ این شهر کم نظیر بود. اینجا دیار قصه های پایمردی است که در کشاکش التهاب دوران هماره سرفرازانه لاله گون می شود. سربازان وطن در همه بزنگاه ها از هشت سال دفاع مقدس تا ۱۲ روز جنگ افروزی صهیونیست ها پای آرمان خویش ایستادند و جان دادند.

وَه که چه صبورانه سروقامتانِ آرمیده در حریر سه رنگ ایران به سوی دیدار با معبود رهسپار شدند؛ در حالی که تن یکی بی سر بود و پیکر دیگری آغشته به رد تازیانه های دریوزگی؛ انگار نصف جهان کربلاست و قاب غریبانه «پیکرهای پاره پاره» در میان دل‌ناله های مادران شهید به منصه ظهور رسید.

کاروان شهدا به مثابه یاقوت های سرخ از میان مردم می گذشت و این رشته اتصال دل ها بود که به هم می پیچید. اصفهان، عبور یاران را به نظاره نشسته بود و هر ثانیه «ای کاروان آهسته رو؛ آرام جانم می رود» را نجواکنان تمنا می کرد.

قصه، این بار روایت سر پیش قراولانی است که جان شیرین خود را برای کوتاه کردن دست درازی به امنیت و ناموس هموطن سپر کردند و چه شورانگیز به خون غلطیدند.

آری؛ یاران غریبانه پرکشیدند. در روزهایی که غم نان به گوشه دل مردمان نجیب ایران خزیده بود و هراس از معاش بر شانه هایشان سنگینی می کرد صدای اعتراض بحقشان در تباتب فرصت طلبی زشت طینتان خاموش شد.

خنجر پلید وادادگی اغتشاشگران، نه تنها سربازان وطن را نشانه گرفت بلکه با غایت درنده خویی جان شماری از مردمان میهن را نیز ستاند. نصف جهان، در میان شهدای مدافع امنیت، امروز شهید ۲ ماهه و هشت ساله خود را نیز بدرقه کرد تا ننگ این وحشی گری بر پیشانی حرمله‌های دوران حک شود.

همه آمده بودند تا بار سنگین هجرانِ نو شهیدان نصف جهان را همدلانه به دوش بکشند. یک سر جمعیت، شیدایی بود و سر دیگرش بیقراری، سیل اصفهانی های داغدار برای عبور آلاله های وطن روی شانه های صبورشان مسیر میدان بزرگمهر تا گلستان شهدای اصفهان را پُل زدند تا بار دیگر شکوه میهن پرستی پدیدار شود.

هر سوی جمعیت ازدحام قشری از مردم لبریز بود؛ اصناف، بازاریان، ورزشکاران، بسیجیان، دانشجویان، دانش آموزان، خانواده های شهدا در کنار مسوولان و مدیران همه برای ثبت یک حماسه دیگر به میدان آمده بودند.

در آیین تشییع شهدای مدافع امنیت، غم فراق سربازان وطن با اندوه جان باختن شماری از هموطنان غیرنظامی در جریان اغتشاشات اخیر عجین شده بود. گام ها استوار بود اما نجوای سرودهای حماسی که با بغض های فروخورده و سرهای در گریبان در آمیخت؛ جلوه‌ای ناب از یکدلی و همگرایی در محکومیت مسببان حوادث اخیر خلق کرد.

آری؛ واژه یاری نمی دهد. تنها می توان به این باور رسید از آبان آن سال فراموش نشدنی که اصفهانی ها پیکر ۳۶۰ شهید را در یک روز به خاک سپردند و عصر همان روز به میدان جنگ شتافتند تا دی امسال که باز هم شهید آورده اند؛ هیچ چیز در قامت اندیشه مردمان این دیار تغییر نکرده است.

اینجا کوچه دل ها هنوز به نام شهداست و از خون جوانان وطن لاله می دمد.